Υπάρχει πάντα μια ευκαιρία για επισκευή. Υπάρχει πάντα μια ευκαιρία να ζητήσεις συγγνώμη και να πας πίσω και να πεις κάτι με διαφορετικό τρόπο. Ακόμη κι αν δεν είσαι γονιός, μπορούμε να είμαστε γονείς σε αυτόν τον κόσμο. Δεν πρόκειται ποτέ να τα καταφέρουμε σωστά όλη την ώρα ή καν μια μικρή χρονική περίοδο. Και αυτό είναι το θέμα. Δεν είμαστε οι φωτογραφίες που βλέπουμε εδώ. Τέλεια και φροντισμένα για ένα στιγμιότυπο στο χρόνο. Νομίζω ότι χρειαζόμαστε συμπόνια με τον εαυτό μας πρώτα πριν αναλάβουμε τον κόσμο. Το γεγονός ότι αισθανόμαστε την ανάγκη να σώσουμε τον κόσμο και νομίζοντας ότι ξέρουμε τόσα πολλά για τα πάντα μπορεί να επιστρέψει εις τον εαυτό μας. Το πόνο και τα κρυμμένα μέρη του εαυτού μας θα επιφανεί αναρίθμητες φορές για να δικαιολογήσει και να επικυρώσει ό,τι κάνουμε. Γιατί κατηγορούμε μητέρες που έχουν άσχημη ημέρα; Γιατί ακυρώνουμε ανθρώπους ή τους απορρίπτουμε επειδή μοιάζουν με συγκεκριμένο τρόπο; Πίσω από κάθε συμπεριφορά υπάρχει μια αιτία. Υπάρχει κάποιος που μπορεί να ζητά βοήθεια αλλά δεν ξέρει πώς να ζητήσει. Με την επισκευή επιτρέπουμε να δεχτούμε περισσότερο. Φτιάχνουμε χώρο για να μπουν κι άλλοι. Δίνουμε χώρο για να μεγαλώσουμε σε όντα που αυτός ο κόσμος χρειάζεται περισσότερο. Αφήνουμε χώρο για άλλους να μεγαλώσουν και να μάθουν διότι είμαστε πραγματικά δάσκαλοι ο ένας στον άλλον. Αν ο φεγγάρι αντανακλά το φως που η ηλιοφάνεια φωτίζει κάθε μέρα, οι σκέψεις και οι συμπεριφορές μας θα είναι μόνο αντανάκλαση αυτού που έχουμε εσωτερικά. Είναι τόσο ζωτικό να σκεφτόμαστε τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τα βασανιστήρια, τους ρόλους που μας αγχώνουν και συμβάλλουν στα βάσανα μας και στον κόσμο. Απολαύστε αυτήν την φωτογραφία της τούρτας μου με χωρίς γλουτένη chai latte :) Πολλή αγάπη, Σάρα