Κόβοντας ένα μάνγκο την προηγούμενη μέρα.

Κόβοντας ένα μάνγκο την προηγούμενη μέρα, έκοβα προσεκτικά κοντά στο κουκούτσι, προσπαθώντας να πάρω όσο περισσότερη σάρκα μπορούσα με ένα μόνο ευθύ κοψιά. Η κόρη μου παρακολουθούσε και αυτή και εγώ έχουμε αυτές τις ατέλειωτες συζητήσεις “Μαμά, θέλω να είμαι καλή στο _____ (βάλε οτιδήποτε άλλο κάνω αυτήν τη στιγμή) όπως είσαι εσύ όταν μεγαλώσω”.

Χαμογελάω. Ανασαίνω βαθιά.

Ξαφνικά νιώθω τις σκέψεις μου να αλλάζουν και να ανακατεύονται και επιστρέφω σε αισθήσεις ανεπάρκειας και ντροπής. Απελευθερώνω το παρελθόν μου και το απορρίπτω.

Κοιτάω την κόρη μου που χαμογελάει γλυκά και τα μάτια της γεμίζουν με προσωρινή ευχαρίστηση.

Πόσο συχνά βιάζόμαστε και προσπερνούμε όμορφες στιγμές που είναι δώρα με τον δικό τους μικρό τρόπο. Κάποιες φορές οι σκέψεις μου επιστρέφουν στα social media και πώς υπάρχουν τόσες πολλές χαμένες ευκαιρίες. Θυμάμαι ότι μπορεί αυτή να είναι η εποχή μου για παύση και ευκαιρίες θα συνεχίσουν να εμφανίζονται. Εστιάζομαι σε μια δοξαστική εκδοχή του μελλοντικού εαυτού μου στον πολύ συνηθισμένο παρόν εαυτό μου. Απλώς χρειάζεται να εμπιστευτώ το τώρα. Και ακόμα κι αν είμαι εκεί που θέλω να είμαι σήμερα, ο μελλοντικός εαυτός σου δεν είναι πάντα εγγυημένος.

Θέλω να ζήσω στη στιγμή του κοπή ενός μάνγκο σε λουλούδι και να απολαύσω τη χαρά των παιδιών μου με τις απλές απολαύσεις της ζωής.

Ελπίζω ότι θα βρούμε στιγμές καλοσύνης για να προσφέρουμε σε άλλους,
Θα δώσουμε υπομονή σε εκείνους που χάνουν το βήμα,
Θα πρακτικότερη προσμονή και όχι βιασύνη στην επόμενη στιγμή,
θα αγκαλιάσουμε και θα γιορτάσουμε τον εσένα που εξελίσσεται συνεχώς.

Είμαι εξαιρετικά ευγνώμων που έμεινες στο ταξίδι μου. Υπάρχουν τόσα πολλά κανάλια και σελίδες που είναι σχεδόν ζαλιστικό. Έμεινες και γι’ αυτό σ’ ευχαριστώ τόσο.

Φτιάχνω αυτό σήμερα για έναν ιδιαίτερο φίλο που απολαμβάνει εκείνες τις μαγικές στιγμές.

Πολλή αγάπη,
Σάρα